<?xml version="1.0" encoding="utf-8" standalone="yes"?>
<rss version="2.0" xmlns:atom="http://www.w3.org/2005/Atom" xmlns:content="http://purl.org/rss/1.0/modules/content/">
  <channel>
    <title> شیرینی on قصه دون</title>
    <link>/tags/-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%8C/</link>
    <description>Recent content in  شیرینی on قصه دون</description>
    <generator>Hugo -- 0.151.0</generator>
    <language>fa-ir</language>
    <atom:link href="/tags/-%D8%B4%DB%8C%D8%B1%DB%8C%D9%86%DB%8C/index.xml" rel="self" type="application/rss+xml" />
    <item>
      <title>شیرینی‌های جادویی - شیرینی‌هایی که خاصیت جادویی دارند.</title>
      <link>/posts/80/</link>
      <pubDate>Mon, 01 Jan 0001 00:00:00 +0000</pubDate>
      <guid>/posts/80/</guid>
      <description>&lt;p&gt;&lt;img alt=&#34;cookies&#34; loading=&#34;lazy&#34; src=&#34;/80.Cookies.jpg&#34;&gt;&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;در روستای کوچکی به نام شاداب‌پرور، یک آجیل‌فروش قهوه‌خانه‌ای داشتند که شیرینی‌های جادویی می‌فروخت. آجیل‌فروش، آقای قهرمان نام داشت. او شیرینی‌هایی درست می‌کرد که خاصیت‌های جادویی داشتند.&lt;/p&gt;
&lt;p&gt;یکی از محبوب‌ترین شیرینی‌های آقای قهرمان شیرینی‌های رنگارنگ بودند. هر کدام از این شیرینی‌ها، ویژگی خاصی داشت. مثلاً شیرینی زرد، هر کسی که آن را می‌خورد، شاداب و پرانرژی می‌شد. شیرینی سبز، هر کسی که آن را می‌خورد، به یاد افکار خوب می‌افتاد. و شیرینی آبی، هر کسی که آن را می‌خورد، احساس آرامش و سکون می‌کرد.&lt;/p&gt;</description>
    </item>
  </channel>
</rss>
